9 Temmuz 2012 Pazartesi

S'onsuz

Hayat böyle her şeyin zamanı varmış
Bazen acıdan geçermiş bütün yollar…”*

Yavaşça kıpırdadım yerimde…
Saatlerdir oturduğum koltukta doğruldum, durdum öylece…
Karşıya baktım, gözlerimi kırpmadım bir süre…
Bir an başım döndü; bekledim, geçti…
Sonra gücümü topladım, ayağa kalktım…
Masanın üzerinde duran boş kadehi, yarılanmış şişedeki şarap ile doldurdum…
Tek başına yanan mumun ışığı sızdı içine, parladı bir an…
Elime aldım kadehi, gözüm kamaştı…
Kulağımı sağır edecek gibi, bir şarkı çalıyordu o an ve ben susuyordum…
Uzun, çok uzun zamandır sustuğum gibi susuyordum…
Ellerim titremeye başladı, kadehi kavradım bir an sıkıca…
Kırıldı…
Parçalanıp yere düşerken kadeh, içindeki şarabın kırmızısı kana karıştı…
Kanayan elime baktım, akan kana göz yumdum, umursamadım…
Canım yandı çok, elimin yarasına bağladım bunu ve ağladım…
Bahanem var diye, ağladım acını çıkarırcasına…
Göz kapaklarımda kapanması için bir yük hissedene kadar ağladım…
Camdan dışarıyı izledim; boş sokakları, sokak kedilerini…
Dolaştım biraz evin içinde, olmadı…
Koltuğa oturdum yine…
Elim kanamıyordu…
Oturdum ve karşıya baktım bir süre…
Karşımdaki çalışma masamda duran resme baktım…
Şimdi donuk bir resimden ibaret olan zamanlarımız geldi aklıma…
Düşündüm…
Düşündüm…
Koltuğa yeniden uzanıp da uykuya dalmaya çalışırken beynim, 15 şubat olalı 5 dakika olmuştu henüz…
Biz paramparça olalı ise…
Ne kadar zaman oldu?!
Bilmiyorum…

Hayat böyle herşeyin zamanı varmış
Bazen acıdan geçermiş bütün yollar
Nefessiz çaresiz kalsa da bu yürek
Bilir ki sen varsın her yolun sonunda
Sarıl bana sarıl n’olur
Düğümlenmesin artık duygular boğazımda
Sarıl bana sarıl n’olur
Kal sonsuza kadar yanımda…”*

*Ceynur – Sonsuza Kadar şarkısından…

Şubat'11 // İst.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder